startpaginaanecdotesinvallenBaudelaireShakespearein memoriamlinkscontactwebsite van Fokkelien


anecdotes 2   Monument: anecdotes (3)anecdotes 4

De laatste preek

Mijn vader heeft een zeer lange loopbaan als predikant achter de rug. Hij begon op zijn 23e als hulpprediker in Delft, en tot een maand na zijn tachtigste verjaardag preekte hij nog iedere zondag tweemaal, om nog maar te zwijgen van de vele lezingen die hij hield, debatten die hij leidde en artikelen die hij schreef, en dan heb ik het alleen over zijn bezigheden van de laatste tien jaar.
In de loop van het jaar 1999 waren er al signalen dat er iets niet helemaal goed was. Zo preekte hij op Pinksteren (23 mei 1999) in de grote kerk te Delfzijl. Toen hij de preekstoel wilde beklimmen, viel hij languit op zijn neus. Consternatie in de kerk, maar hij zei droogjes: “Dit is de enige manier om voor het aangezicht van God te treden.” Dat brak de spanning, en hij preekte of er niets gebeurd was.

Zijn laatste preek hield hij op 28 november 1999 in Spijk. De mensen waren enthousiast en zeiden: “Fijn dat hij met Kerst ook bij ons komt.” Maar mijn moeder had gezien hoe onzeker hij de preekstoel beklom, en toen ze thuis kwamen, bleken zijn kleren (tot zijn colbert toe) drijfnat van de transpiratie. Dat was voor beiden het teken dat hij moest stoppen. Mijn ouders hadden zich al vaker afgevraagd wanneer dat moment zou aanbreken. “Wanneer je niet meer gevraagd wordt”, zei mijn moeder dan. Maar zo ver is het dus niet gekomen. Hij was nog tot ver in het jaar 2000 volgeboekt en mijn moeder heeft in de week voor Sinterklaas 49 preekverzoeken moeten afzeggen.

In mei 2000 werd het eindelijk duidelijk wat hij had: ALS, Amyotrophische Laterale Sclerose, een ziekte waarbij de spieren van de ledematen hun kracht verliezen. In een heel snel tempo begon het leven van mijn ouders te veranderen. Vader mocht niet meer rijden, dus bijna van de ene dag op de andere kwamen ze vrijwel de deur niet meer uit. Gelukkig hebben ze aan alle kanten fantastische buren, die op een vanzelfsprekende, bescheiden manier helpen, omdat de officiële zorg nu eenmaal altijd erg laat op gang komt.

naar boven
Naar boven

Laatste versie: vrijdag 17 februari 2017